#53 Improvisation in jazz

Sometimes you encounter by coincidence a pearl, in this case an article worthwhile reading and more than worthwhile applying its recommendations. As you know, I am researching ’emergence’, the phenomenon where out of a network of interacting internal and external elements in the course of time  a coherent new pattern arises, that is unpredictable, unexpected, unplanned and irreducible to the separate parts. Emergence leads to innovation. But how?

I found that one of the antecedents of emergence is improvisation or experimenting. Rik Spann strongly promotes that idea, a.o. refering to Frank J. Barrett and his book Yes to the Mess.

.

Looking for more on improvisation in organisations I bumped into -again a Dutch- article on LinkedIn from Remco Bakker (2016) on innovation and improvisation.  And Remco led me to the original source of his article, again the thoughts of Frank J. Barrett, this time  in a 1998 article.

Barrett discerns seven lessons for organisations from jazz:

    1. Provocative competence: deliberate efforts to interrupt habit patterns;
    2. Embracing errors as a source of learning;
    3. Shared orientation toward minimal structures that allow maximum flexibility;
    4. Distributed task: Continual  negotiation and dialogue toward dynamic  synchronisation;
    5. Reliance on retrospective sense-making;
    6. “Hanging out”: Membership in a community of practice;
    7. Taking turns soloing and supporting.

One-by-one valuable lessons ……. I suggest: Read Barrett’s article !!!

2 Replies to “#53 Improvisation in jazz”

  1. Everard, zie je deze elementen terug in ons team? Kunnen wij hierbij concrete voorbeelden noemen en die voorbeelden dan toepassen in materiaal voor de studenten!

    1. Beste Marlou,

      Ik zie leren van fouten (bijv. door deze openlijk met elkaar te delen); minimale regels en systemen (bijv.in overlegstructuur); een sterke sociale cohesie bijv. door de wekelijkse half uurtjes; we doen het samen, het is een ‘community of practice’, waarin soleren en ondersteunen elkaar afwisselen.
      Minder zie ik (bij iedereen) dat we chaos omarmen, retrospectief denken. Veelal is toch sprake van -wellicht noodzakelijke?- planning. Maar wel krijgen ook nieuwe ideeën een kans.
      Het minst zie ik de eerste: het opzettelijk doorbreken van patronen om ruimte te creëren voor iets nieuws.

      De vraag is dan ook hoe dit zo tot stand komt. Doen we dat allemaal of heeft de rol van de ‘leider’ hier een sterke invloed op. En wat gebeurt, als deze vervangen wordt???

      Groet

      Everard

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *